Beauty

ZAPISY

napisz: drogadobagram@gmail.com

MISJE

Komisje międzynarodowe

Początkowo działania poza granicami państwa przybrały formę komisji międzynarodowych organizowanych ad hoc od lat 50 XX w. w odpowiedzi na potrzeby wynikające z coraz częstszych konfliktów regionalnych. Pierwszą misją zagraniczną polskich żołnierzy, trwającą nieprzerwani do dziś, jest Komisja Nadzorcza Państw Neutralnych w Korei. Jej głównym zadaniem jest w nadzorowanie zawieszenia broni pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową po podpisaniu zawieszenia broni w 1953 r.. Jest to jednocześnie najdłużej trwająca misja Wojska Polskiego w powojennej historii Polski. W latach 1954 -1975 Polacy służyli również w ramach komisji międzynarodowych w Laosie, Kambodży i Wietnamie (dwukrotnie). W ramach międzynawowej komisji od 1968 do 1970 r. polscy oficerowie służyli także w Nigerii. W każdym z tych krajów Polacy wraz z przedstawicielami innych narodowości nadzorowali lub pomagali we wprowadzeniu w życie różnego rodzaju postanowień pokojowych mających na celu zakończenie działań wojennych w danym regionie.

Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ)

Od 1973 r. polscy żołnierze biorą udział w misjach i operacjach pod egidą ONZ. Ich pierwszym zadaniem było wsparcie, głównie logistyczne i medyczne, misji UNEF II powołanej po zakończeniu wojny Jom Kipur pomiędzy Syrią i Egiptem a Izraelem w celu rozdzielnia wojsk egipskich i izraelskich oraz nadzorowania zawieszenia broni. W latach 1974- 2009 podobne funkcje pełnił polski kontyngent wojskowy w ramach sił UNDOF w Syrii. Była to najdłuższa operacja z udziałem polskich „błękitnych hełmów” w dotychczasowej historii RP. W wymagającej pod względem warunków klimatycznych misji UNTAC w Kambodży pełnili służbę m.in. nasi logistycy. Jej celem była pomoc w przeprowadzeniu wolnych wyborów w tym kraju, mających na celu zakończenie dekady walk o władzę. Była to misja podczas której po raz pierwszy od zakończenia II wojny światowej żołnierze WP brali udział w regularnych potyczkach, walcząc z Czerwonymi Khmerami. Sukces odniosła również misja UNTAG w Namibii, którą również wsparli swoją służbą polscy żołnierze. Warto też pamiętać o służbie Polaków pod błękitną flagą ONZ na obszarze b. Jugosławii targanej wewnętrznymi walkami od początku lat 90. XX w.. Najpierw w ramach Sił Ochronnych Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNPROFOR) a następnie m. in. w Chorwacji (UNCRO), Wschodniej Slawonii (UNPREDEP), czy też Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (UNPREDEP) wykonywali zadania na rzecz stabilizacji i pojednania między mieszkańcami tego regionu. Sytuacja na południu Europy ciągle wymaga ich obecności i codziennej odpowiedzialnej służby. Aktualnie największy polski kontyngent wojskowy w ramach sił pokojowych ONZ stacjonuje w targanym konfliktami zbrojnymi od lat 70 XX w. Libanie współtworząc misję UNIFIL. Zadaniem sił pokojowych, w tym Polaków jest przywrócenie ładu w regionie i pomoc rządowi libańskiemu w sprawowaniu władzy na podległym im obszarze. Obok funkcjonowania dużych kontyngentów w ramach sił ONZ polscy żołnierze od lat pełnią lub pełnili też funkcję obserwatorów wojskowych w wielu zakątkach świata takich jak Sahara Zachodnia (MINURSO), Liberia (UNOMIL, UNMIL) czy Gruzja (UNOMIG).

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO)

Historia udziału naszych żołnierzy w tych misjach sięga połowy lat 90 XX w., kiedy Polska nie należała jeszcze do Sojuszu. Mimo to polscy żołnierze wzięli aktywny udział w siłach IFOR, a następnie SFOR, których celem było wprowadzenie w życie postanowień z konferencji z Dayton, kończących wojnę pomiędzy Bośnią a Republiką Serbską. Także na Bałkanach miała miejsce pierwsza misja, w której Polska brała udział już jako pełnoprawny członek NATO. Była to, przeprowadzona w 1999 r., operacja AFOR w Albanii. Jej zadaniem było niesienie pomocy dla uchodźców z Kosowa. W tym samym roku rozpoczęło się trwające do dziś zaangażowanie Polski w ramach sił KFOR. Ich zadaniem jest utrzymanie pokoju pomiędzy prawosławnymi Serbami i muzułmańskimi Kosowarami. Najbardziej wymagającą misją w historii Sojuszu, którą współtworzyli żołnierze Sił Zbrojnych RP, pozostaje ISAF w Afganistanie. Jej celem było wsparcie tamtejszego rządu w zapewnieniu oraz utrzymaniu bezpieczeństwa, pomoc w odbudowie Afganistanu i stworzeniu demokratycznych struktur państwowych. Polscy żołnierze wspierają także pozostałych członków NATO zgodnie z podstawowymi złożeniami jej funkcjonowania. Przejawem tego jest systematyczny udział naszych lotników i ich maszyn w ramach operacji NATO Baltic Air Policing w krajach bałtyckich. Celem misji jest prowadzenie wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej tych państw. Od 2016 r. NATO rozpoczęło tworzenie tzw. Dopasowanej Wysuniętej Obecności (tFP) mającej na celu zwiększenie zdolności NATO do odstraszania i obrony na południowej flance Sojuszu. W działania te zaangażowała się Polska, która od lat wystawia kontyngent wojskowy w Rumunii.

Unia Europejska (UE)

Od lat polscy żołnierze i pracownicy wojska biorą udział w misjach wojskowych UE. RP uczestniczyła w nich nawet w okresie, kiedy nie była członkiem tej organizacji. Przykładem jest misja ECMM rozpoczęta w 1991 r. w celu monitorowania sytuacji w krajach byłej Jugosławii. Od 2004 r. nasi żołnierze biorą nieprzerwany udział w operacji EUFOR ALTHEA, która ma pomóc w utrzymaniu pokoju i stabilizacji w Bośni i Hercegowinie po podpisaniu porozumienia pokojowego w Dayton.

Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE)

Od początku lat 90 XX w. Polska uczestniczy w misjach Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, dawnej zwanej Konferencją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE), do której należała m.in. misja w byłej Jugosławii z lat 1991–1994. Jej zadaniem było nadzorowanie polityki władz w Belgradzie wobec mniejszości narodowych po wybuchu walk na Bałkanach. Najdłużej w historii polscy obserwatorzy z ramienia KBWE/OBWE pełnili obowiązki w Gruzji. Początkowo ich działania ukierunkowane były na doprowadzeniu do politycznego uregulowania konfliktu w Południowej Osetii, a następnie (we współpracy z ONZ) w Abchazji.

Koalicje międzynarodowe

Nie można też zapomnieć o działaniach naszych żołnierzy w ramach koalicji międzynarodowych. Przykładem jest udział polskiego kontyngentu wojskowego w operacji „Iraqi Freedom”. Po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 r. rozpoczęła się tzw. globalna wojna z terroryzmem, prowadzona przez koalicję pod wodzą Stanów Zjednoczonych Ameryki. Doprowadziła ona w marcu 2003 r. do rozpoczęcia walk w Iraku, który został oskarżany o produkcję i ukrywanie broni masowego rażenia, a także wspieranie członków Al-Kaidy, odpowiedzialnych za ataki na USA i ich sojuszników. Walkę z międzynarodowym terroryzmem, m.in. w postaci tzw. państwa islamskiego wciąż prowadzi wiele państw, w tym Polska, która szkoli i doradza lokalnym siłom bezpieczeństwa w ramach operacji „Inherent Resolve”. Misją o charakterze koalicyjnym była również służba naszych lotników w ramach Polskiej Lotniczej Pomocy Etiopii. W latach 1985–1987 nieśli oni pomoc mieszkańcom tego dotkniętego klęską suszy kraju. Operacja, prowadzona wspólnie z krajami z całego świata, przeszła do historii jako pierwsza zagraniczna misja humanitarna, w którą zaangażowali się przedstawiciele polskiej armii.

 

 

Tomasz Jasionek (CWDPGP)

 

Udział Polski w misjach i operacjach wojskowych poza granicami państwa

 

Od prawie siedmiu dekad polska armia aktywnie uczestniczy w umacnianiu światowego pokoju. Nasi żołnierze i personel wojskowy byli lub są zaangażowani w 94 misjach i operacjach na kilku kontynentach. Dla Sił Zbrojnych RP kontyngenty wojskowe stały się także bogatym źródłem doświadczeń operacyjnych i wyznacznikiem kierunków transformacji w wojsku. Do tej pory w działaniach poza granicami państwa wzięło udział ponad 120 tysięcy żołnierzy i pracowników cywilnych. 121 z nich oddało życie, służąc na rzecz bezpieczeństwa ojczyzny i światowego pokoju. Działania poza granicami kraju można podzielić na kilka kategorii w zależności od ich charakteru oraz tego, pod czyją egidą odbywała lub odbywa się dana misja.